güzel seyler olacak

...

Fri, 30 Oct 2009 16:06:00 +0200

Ruhu için….

Bu kez ayağıma tükürdüğümü ,

Bana anlatan şehrin sessizliği oldu.

Babasını rahmete gömmüş , sessizce.

&nbs.. ( devamı )

AZ'ın ÇOĞULU

Thu, 16 Jul 2009 00:49:00 +0300

   ‘tanık ol
           yer sahibi, gök sahibi
          aktığımıza
          içimize koyduğun sesle’
                                           A.Cahit Zarifoğlu

     ...
   (Eksikmiş sandalyenin tek ayağı! Eksikmiş boyu tahtanın. Yere az kala daha fazla büyüyememiş, erişememiş toprağa.. Uzanmış olmamış. Diğer üç ayağa bakmış; ’bir yol yordam alayım’ demiş; olmamış.. Geriye bakmış; ’nasıldı?’ demiş ‘nasıl geldim..nasıl oldum bu kadar?’..olmamış! Olacağı buymuş.. Eksikmiş.)

...
   Kapının demir kulpu aydınlatıyordu kendini! Yer? Bir yerdi işte; hafif bir serinliği vardı. Bir oda mıydı, bir balkon muydu, bir avlu muydu, bir koridor muydu, bir meydan mıydı..? ..Dışarısı bu kadar karanlık mıydı? İçerisi bu kadar karanlık mıydı? Yani içerisi miydi, dışarısı mıydı bilinmez: Karanlıktı! Kapının demir kulpu buz gibi ışıldıyordu. Soğuğundan çe.. ( devamı )

kelimeler

Sun, 14 Jun 2009 18:05:00 +0300

kelimeler ucuzdur

albert camus 'YABANCI' olmasaydı?
2003-06-27

Amerikan Adlî Tip Derneginin 1994'te San Diego'da tertiplenen ödül yemeginde dernek baskani Don Harper Mills, aktardigi acayip bir ölüm olayindaki adlî komplikasyonlarla dinleyicilerini saskina çevirmisti. Kaderin adaletine dair ince bir nükte tasiyan bu yasanmis öykü, saniriz sizleri de hayrete sevk edecektir: 23 Mart 1994'te Ronald Opus'un cesedini inceleyen adlî tabip, onun kafasindan yedigi kursunla öldügü sonucuna vardi. Müteveffa, on katli bir binanin tepesinden, intihar niyetiyle asagiya atlamisti. (Umutsuzlugunu, geride biraktigi bir notta açikliyordu.) Ancak, dokuzuncu katin önünden geçerken pencereden gelen bir kursun basina isabet etmis, hayati bu kursunla sona ermisti. Apartmanin sekizinci kat penceresi düzeyinde cam silicileri korumak için konulmus bir ag vardi; ama bu agin varligini ne silahi çeken, ne de müteveffa biliyordu. Açikçasi, kursun olmasaydi, Opus'un intihar.. ( devamı )

gök muştusu

Mon, 04 May 2009 18:17:00 +0300

Tozan yağmur kokusu, ellerim toprak yuğrusu...
Tırnaklarım, kama sesleri ve göletleri ezip, alıp götüren tekerler içimi gıcır gıcır titreten. (Bir yarin gamzesinin oku sinesini delen deli gönle dair ne hikmet düşer bizlenecek?) Bozuk kasedin uğuldayışı öbür yandan çeker götürür ruhumu ve şekilsiz bir iç dünyada kulaklarım çınlamaya başlar. Durdurmak için düşünmeye başlarım bir ağacı... Bir ağaç... Düşünmeye ve duymaya başlarım bir ağacı... Ne kadar öldürülmeye çalışılsa da ağlamayı sürdürür her yağmur dönüşünde. Kibirli ve umarsız baltalar , putların yerine, tek başlarına fazla bile gelen, susturmaya çalıştıkları söğüdün ağlayışını seyrederler her yağmur dönüşünde, şaşkınlıkla.
İşte şarkılar söyleye söyleye seyirtip gelen bahar içimi sevinç sevinç burktu yine! Yine tanıdık bir koku. Tanıdık bir ses.

Kırk çeşme

Thu, 23 Apr 2009 18:37:00 +0300

İçmek yada içmemek

Aralarında yıllarca devinmek

Bir şırıltıdır ki kopmuş

Pungar mı desem

Yoksa isyankar mı,

Bu hamamın hem tasları eski

Hem de kendisi.

Kurnaları var ki kara taştan

Her biri bin hikmet

Kim bilir kaç kişi temizlemiştir

Bu kurnalar, bu taslar

Bu viran hamam.

   Hasbünallah!

Bu şırıltı beynimi kemiriyor

Kemirgen midir ne.

B.. ( devamı )

şeyhin kapısı

Mon, 23 Feb 2009 23:01:00 +0200

“Sızıyı gideren su

Suyun sızladığını kimseler bilmez”

İ.Özel

Denizin eteklerinden alıp dağın zirvesine yerleştirdiğim sümüklü böcek aslında oradan bir yere gitti dediğim anlarım çok oldu. Neden böyle bir şey söyleme ihtiyacımın olduğunu bilemiyorum. Aslında yerinde durduğunu da bildiğimden emin değildim. Bunun için söylemimin doğruluğu destekleyebilecek bir duruma geldim. Tam bu noktada bu konuya dair bir yer barındıran kısacık ama sevimli bir metin canlandı zihnimde şeyhimin de takdir ettiği bu kıssayı anlatayım. Okuduğumuz metin aklımızda kalan kadar metin olarak yaşar. Sahibinin de merhamet kuyularına inerek bahsi edilecek metne gelelim.
“Adamın biri yani bir adam kendisini yollara verir ve bir köye varır. Bu köyde yaşayan insanlar tarlalarını ekip biçerken tabii ki tam biçme kısmına geldiklerinde tarlalarında kocaman yuvarlak şekillerin olduğunu görünce hepsi birden siper alıp kendilerine uygun bir yer belirleyerek yuvarlak şekilleri gözlemeye başlamışlar. Hepsi bu yuvarlak ve hareket etmeyen nesne hakkında bir çok konuşmalar yapsa da tanrılarının onlara bir ceza olarak canavar gönderdiği fikrinin arkasına bütün halk tabii olmuş. Ve oradan ayrılıncaya kadar.. ( devamı )

ayna ıı-ııı

Sun, 25 Jan 2009 18:03:00 +0200

Işığı içerden yakıp
Gözleyen gözden kendine akıyor.
Bir kafiye aramıyor yazdıklarında .
            Parmak araları , atılmış sigara kokuyor
                                                                         Aynada.
Bulutlara basarken deniz ,

yanlış zaman

Fri, 05 Sep 2008 16:43:00 +0300

En yok ve sıcak zamanda bulmuşluğun..
Gün yüze çıkınca duymak korkusu..
anlamak uğultusu..emin olunamayan..dahası utanılan bir attar!
...
dahası..yani; okunulan dillenen yerler ve zamanlar ve sırtının yarımkilometregerisindekiler.............
...
dahası..parmak uçlarının birikimetreötesindekiler..
parmak uçlarının bir-iki metre ötesinde kıyıya şezlong kusan öksürmeler..
..
denizin soğuk algınlığı
..
denizin mide bulantısı
..
denizin ürküntüsü
!
kumun en sert zamanında tahtalara oturmanın verdiği rahatsızlık ve rüzgar..
alaycı..umursamaz..alır savurur ama aldırmaz!
Kendinden tek nefes aldırmaz...
Rüzgar..ağzından çıkan her kelimeyi alıp uçuran götüren,vermeyen..
..
sığıntıdan koparan rüzgar..
...
unutturan..unutulan..
...dahası hatırlanmak isteyen bir attar, an.
.. ( devamı )

içimde intihar komandoları

Fri, 05 Sep 2008 16:27:00 +0300

İÇİMDE İNTİHAR KOMANDOLARI

_cemre'nin göğsündeki kan dolu hokkaya batırıp dilimle yazdığımdır..._

yoktun, varoldun varlığın varlığıma aşikar oldu uzak dağ tepeleri gibi
sabahları uzun uzun baktığım çay içerken içimden geçirdiğim kuş fakiri
bir
gökyüzüne olan dualarım ve çipil çipil bir yağmur balkonda gün boyu
kahve
içip "uzak yakınlıkları" kurgulamak oysa yapacak işler birikir odada
birikir zaman üstüste yığılır "an"lar birikir kırgınlıklar kahkahalar
duvarları yalar yalınızlığın saklanmasıdır hayatıma giren nadir
insanlar
vardır gelip giderler aradabir oysa hiç bir şey olmaz onlar gelip
gittiklerinde evet hiç bir şey olmaz gelip giderler herkesin hayatı
biraz
böyledir akşam yemeğine roka haşlarız uykularımız delik deşik
çarşafımız
bakir hayatlar ülkesinin haritasıdır nice rüyalar gördüğümüz
yittiğimiz
yitirdiğimiz kaçışlarımız yüzümüzü sakladığımız "duvar"lar okuyup
okuyup
sustuk bize bunu öğretti kitaplar arada bir fısıltı aradabir coşkulu
meleksi tebessüm ılık ılık ikindiyi akşama bağladık kollarımızdan akan
yılgın1 enerjiyle fakir bir kalbimiz vardı her şeyden önce yuduk
yıkadık
en güzel yüze yusuf sursine .. ( devamı )

ayna 1

Sat, 09 Aug 2008 11:50:00 +0300

On üç kere vurdu saat
Aynayla konuşan , Bekir.
Sustu gözler.
Sekiz ileri on üç geri bir saat
Işığı dışarıdan yaktı , batırdı güneşi.
Değişik bir çehresi vardı,
Ağzındaki et parçası yabancıydı
Ruhu yavaştı.
Sileni olmadan çıktı sözler
Tıpkı şimdi dökülen kelimeler.

Bir roman... - Bir şiir...

Sun, 03 Aug 2008 01:04:00 +0300

“..
‘ve sabır
olmasaydı
yeryüzünde
bir gün
kalınabilir miydi?’
..”
ŞEHİR! TAŞRA! DAĞ! MİNARE! KUBBE! KALDIRIM! ANA CADDE! ARABALAR! DÖRT DUVAR! GÜNEŞ! FLORASAN! KUMAR MAKİNALARI! DAR! AÇIK! SADE! OTELLER! TOPRAK! SU! KADIN! ERKEK! ANNE! DEDE! İNSAN! TORUN! YAPIŞKAN SIFATLILIKLAR! YAKIŞMALAR! YAKIŞTIRMALAR! ALIŞMAK! kuşku kuşku KUŞKU ! KORKMAK! İRKİLMEK ARADA BİR..VARSA ELDE KALMIŞ BİRKAÇ ANIMSAMA!...!!!...Hepsini birbirine ulayan, birbirinden geçiren ‘hulasa geçen ZAMANdır’!
“SINAV”
Kent kurdular… ölesiye sinsi, o kadar aleni; öldüresiye fark edişleri..duyuları alınmış mı kalındı? Sorulmadı mı hiç sorgulanmadı mı? Sorulunca cevap alındı mı? Alındıysa bir şeye yaradı mı?
Bir mesire…
Bir yaşlı adam!
Bir beyaz taş oyuncusu!
.. ( devamı )

bakire

Fri, 25 Jul 2008 17:15:00 +0300

__Bakireliğin hafife alındığı çağlara lanet olsun !__

çekirge karnı gibi sapsarı kesildim

sufi’yim bir vav çektim önüme

-büründüm örtülere

sakalım ilmek atar göğ(s)ünün ucuna

-göğsün ki; çatlamış nar dalında

…………….kanayıverecek……………..

ruhumun dudakları

-dupduru göletlere bandığında

boynumdaki kör düğümler

aklımla kalbimi söyleştirirler

çözülmüş düğmeler ardında...

inanmıyorum artık bakireliğinize

büyüsü örselenmiş- sırrı kurcalanmış

……………………….hatunlar........

dupduru göletlerin suskunluğu

sinmiş uykularıma

korkuyorum annesiz kalacak

……………………….çocuklar……………………….

(Cibril’im Aleyna’m)

başkasının derinlikleriyle oynama! *
.. ( devamı )

bu güne kadar verdiğin güzellikleri unutmayacağız!

Thu, 10 Jul 2008 12:49:00 +0300

    ERDEM BEYAZİT

.. ( devamı )

ghetto

Wed, 02 Jul 2008 20:24:02 +0300

Uzanan ince yaprak kağıt
Silinmez izler bırakır

Bitişikte koşarak Karaoğlan
Saadet sunar güne

Sessizlik hakim olur
Yaraların üstüne
                                                                              .. ( devamı )

Mr. Mike

Thu, 19 Jun 2008 00:33:00 +0300

zengin, zeki ve sessiz
yürüyüşü ne yapacağını bilen bir adam
ve onun rakamları vardır;
ve o öper
ve hep muhaliftir
üçün karesi artı dördün karesi;
sigara görünüşlü
sızlayan yerlerini cümlelerin devrik
rakamları toplamı,
onu sevmeyenleri
on üç, on üç,
o sever
o hep yürür,
o hayırda hayır vardır der
o bilir
muğlak ve muammanın transparan ablukasında
krem şanti beyazlığı var izahlarında
inadına erkenci
iki bin yirmi dokuz,
hırçın ve düşünceli
evet,
bütün coğrafyalarını tenlerin
beşin karesi artı (üç çarpı dört) ün karesi,
beş,
belki de
az ve hiç beklenmedik zamanlarda konuşur
ama gariptir hiç muhatabı yoktur
44 yaşında,
44 numara ayakkabı giyer

güzel şeyler olacak!.. ( devamı )

kızıl dans

Thu, 19 Jun 2008 00:25:00 +0300

-          göğe uzanan bir mavi minare kadar ağlatırdı tepeler hep –

Yarını, bugünü, dünü avucunda, anı ciğerinde tutup tırmanıyordu! Uzaktan bakmamış, tam içine, tam bağrına tutunmuş; gözyaşı körlüğünde, el yordamı ayak yordamı, kalp düşümü ile tırmanıyordu kayaları.. kah sürünüyor, kah döküyordu toprağı izi üstüne..

-

bulantı

Sun, 08 Jun 2008 00:05:00 +0300

Hafif bulantı/ elektrik çağrışımlar/ üzerinden ay fışkıran kadın/ korsan bir kitapta asla olmayacak ceviz yeşili histeriğinde, leylek havalanışının raksında, belki bir sufi müziğinde, sülükte, erbainde son zeytin tanesinin beyne yürümesi; bir suyun ayaklarına yürüdüğü gibi; dalgın... Sarı tüy çekilince ırmaktan bir ceylan boğulur belki içimde; bir kuş havalanır daldan zamansız da olsa. Damlar kanın sevdana bir yaranın yeniden kanatılması mı? Beyin koridorunun kısa olduğu yürümelerin duygusal eyliminde kıpraşık/ epice kıpraşık/ solgun bir ses gibi karşılamak o uslanmazı. Sonra atlamak bir uçurumun terliğinden; ayakkabı bağcığını bağlamayan çocuklar gibi takılıp kalmak haziranın kıyısında bir ravel akşamı "bıkmak" ölmekten; kesip atmak eski güz günlerini; yakışmaz... Tırpan taşıyan bir elle geçiyorsun sokağımdan; dallarımı sakınıyorum; sen sadece geçtiğini söylüyorsun. Bir kıvılcım unutup "1" olduğunu; karıştırıyorsa zihnini; bulanır elbet su... Elbet susarım. Bağdaş kurmuş oturuyorsan kalbimin kadehinde; şarap olmak bana düşer; kalbimin rengini şarabın renginden ayırmak sana düşer. Bir kalb kırılır üzümde, bir şarap yıllanır ceylanın boynuzunda... Cüzzamlı sözlerle değiyorum kulağına; eğilip döküyorsun yere. Toplayıp gidiyorum tıp tarihine. Aynaz huzurunu tatmayan bir cengi öğrenemez "kurumayı". Ebced ilminden yanaştım sahillerine, tuz yakıcılığından bulaştın dilimin altına. Belce'de konaklayan nefs akıyor enseme doğru. Huzur diyorum firar edip içimden... Deh deyip aklımın eşeğine yol alıyorum hurç misali göğsünde.. Destur deyip bulandırıyorum aşkı... Yağmur çiseliyor kırda susuz bir ceylanı sular gibi... Yineliyorum mürdim;

"müridi him ve tıb veştah ve ganni
ve if' al ma teşafe'l-ismi ali"

(müridim hoş ol
aşka düş
aşkın sözlerini söyle
şarkısını çağır
dilediğini yap
benim adım yücedir.. ( devamı )

zifiri oyun

Mon, 02 Jun 2008 02:33:00 +0300

göğe uzanan bir mavi minare kadar ağlatırdı tepeler hep - Yarını, bugünü, dünü avucunda, anı ciğerinde tutup tırmanıyordu! Uzaktan bakmamış, tam içine, tam bağrına tutunmuş; gözyaşı körlüğünde, el yordamı ayak yordamı, kalp düşümü ile tırmanıyordu kayaları.. kah sürünüyor, kah döküyordu toprağı izi üstüne.. - bir en tepe var mıydı, bir iniş var mıydı, bir önemi var mıydı - Kalbinin zonklaması kesilmeden nefeslendi.. hızlandı.. daha bir duydu dağın içinde gümbürdeyen atar damarını! Kapattı gözlerini, ayaklarını, ellerini susturdu.. evet o! O, anımsayabildiği ışıklı-zifiri oyun! Hem de o en zifiri sessizlik içinde gözleri kör edecek kadar çıngıraklı, deli şakraklı, temiz kıkırdamanın kıpır kıpır pırıltısı.. akar gibi çınlayarak yankılanan kulaklarından dışarıya.. evet o kız çocuğu.. tanıdığı.. bildiği akşamüstü o.. akşamın en üstü, en yakını.. gün batımının önünde, basma fistanıyla, lastik potinleriyle, kırpık saçlarıyla döne hoplaya dans ederek durduran dünyanın dönüşünü.. kendine yol arayıp üstünkörü bulan, tam teferruatlı buldurulan bir ince su akışı kadar sessiz, yamaçların yaban kekiği kadar içliydi kıpırdanmaları.. - şimdi. uğuldamaktaki rüzgarı da susturmuştu. tıptıp. tıptıp. tıptıp… . en tepeye doğru kurulmuş, çeşmesiz insanlarını bekleyen kuyuya serin serin sarkıtışları gibi seslerini; “ ölüm!” dedi! “ne kadar kıyımdasın?”..”ne kadar içimde?” yüzlerine dönen yankı kadar derinden ve net kalktı. çırptı ellerini. bir güçlü baktı, çatlamış, yarılmış, kanına bulanmış ayaklarına. çekti çıkardı kurumuş bir ağacın sert kökünü. daldırdı toprağa. yaslandı kökten asasına. yürüdü.

sekizinci hafta kitap okuma listesi

Mon, 02 Jun 2008 13:25:00 +0300

güzelşeyler olacak

**Yüreğinin götürdüğü yere git <> Susanna TAMARO

Genç İtalyan yazar Susanna Tamaro'nun 1994'te yayımlandığı zaman İtalya'da büyük yankı uyandıran ve yılın olayı olan bu kitabı, çok satan kitaplar listesinin başındaki yerini uzun süre bir başka kitaba bırakmamıştır. Eco'nun 'Gülün Adı' adlı romanından sonra en başarılı İtalyan romanı olarak karşılanan 'Yüreğinin Götürdüğü Yere Git',80 yaşındaki bir kadının uzaklara giden genç torununa yazdığı ve hem bir iç döküş, hem de vasiyet sayılabilecek mektuplarından oluşuyor. Yalın, güncel bir dille, sevgiyle ve içtenlikle kaleme alınmış, ama asla gönderilmemiş olan bu mektuplarda, yaşlı kadın, kendisinin ve kızının dokunaklı yaşamlarının gizli kalmış yönlerini açığa vururken, bir yandan da hem kendini, hem de kızını irdeliyor; kendine karşı bir iç hesaplaşma yürütüyor. Değişen gelenekler, altüst olan değerler karşısında hissettiklerini torununa sevgiyle, bilgelikle aktarmak isteyen bu yaşlı kadın, kendi gençliğinde yapmayı göze alamadığı şeyleri yapmasını torununa öğütlerken, 'Yapmaya değecek tek yolculuk, içimize yapacağımız yolculuktur', diyor; 'o özgün çağrıya kulak vermeli ve yüreğimizin götürdüğü yere gitmeliyiz.'

beklenti

Sat, 31 May 2008 13:22:00 +0300

güzel şeyler olacak!

Deruni soruları durgunlaştırıyor
Yorumsuz zaman kırıntıları
Yarım bardak su güzelliğinde

Bulutlar inkar ediyor
Rüzgarı koynuna aldığını

Artık rüzgarlar alçaktan esiyor
Harflerse ıslanmış rüzgara inat
.. ( devamı )