ghetto
Çarşamba, Temmuz 2, 2008 · Kategori: ibrahim karaduru şiir
Uzanan ince yaprak kağıt
Silinmez izler bırakır
Bitişikte koşarak Karaoğlan
Saadet sunar güne
Sessizlik hakim olur
Yaraların üstüne
Bu akış hiç bitmez
Nereye
Nasıl aktığı tartışılmaz
Bu bir akıştır
Akışlar sancılıdır
Duvarlarım duvarlarına dayanır
Ghetto’ mun penceresi yoldur
Yoluda yoldur ha
Neler akmaz bu yoldan…
Şu ana kadar…
Hayatımda bu yoldan nelerin geçtiğine dair
Hiçbir düşüncem olmadı
Artık her geçen bir yol hikayesi bırakıp da gidiyor
Zaman tabelasından
Kaç kez yaprak yırtmışımdır
Günlerin geçtiğini fark etmeden
Arka yaprağına
Anlamsız bakışlar atmışımdır
Gözlerin gördüğü kadar
Derin anlamlar çıkarmışımdır
Bu dış dünyaya
Emeksiz sabırsız bir saldırıdır
Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır
