Kaç gündür akþam batýþlarýna hasretim güneþin. Ne zaman akþam güneþi batýþýna þahit olmayý düþünsem, ya bir kara haber, Daðýstanlý Hüseyin türkü söylerde türkülerinde hüzün çaðýrýr gibi, bulutlarý çaðýrýr güneþimin önüne.
Artýk yeter be Daðýstanlý ya da kara haberlerin yazýcýsý diyesi geliyor insanýn. Hani bildiðimiz bir þair vardý. Kara yazýlar yazmak için þair olmuþtu. Artýk ben bile onun þairliðinden þüphe eder oldum. Þiir deðil sanki isyan ediyordu.
yeter!

Bazen akþam yine de oluyor dedikleri akþamlar kulaklarýmda...
Çýnlýyor insanlarýn söylemleri …

Günün sarhoþluðuna teslim olanlar mý? Söyler bu sözü, yoksa zaten hepimizin literatüründe var mýdýr?
Böyle canhýraþ feryatlar çýkaran sesler...
Bu gün insanlara inat aletlerde çýlgýna dönmüþ sanki. Ne sayfamý açabiliyorum internette nede param var cebimde, (þükür ki parasýzým) artýk benimde dertlerime aza bulunmaz. Son kelimelerimi yazmam için 100000 liram yada otomasyondan yani geçen sürelerin yuvarlak olarak alýndýðý sabit saat ücretini kullanýyorumdur.

Ne dersiniz?
Belki akþamlarý neden göremediðimi orada anlatýyorumdur. Kimlere anlatýyorum orayý bilmiyorum demiyorum.
Güzel akþamlarý yaþayan, akþam güneþiyle dans edenleredir, ya da sý yoktur.
Akþam güneþinin bizim oralarda denize karþý batmasýný izlerim. Buralarda akþam güneþinden günlerdir mahrum...

Sakýn bunun þehirle alakasýnýn olduðunu söylemeyin?
Bana yinede sýnýrlar içinde, köprülerin berisinde ve ilerisinde durumun farklý olmadýðýna dair emareler de geldi.
Ben bir þeyi çok seviyorsam o þeylerle, artýk cinayet iþleme vaktim gelmiþ demektir.
Kahretse de beni, en çok üzülen yinede benim sevdiklerimdir. Ben ne bir sadist ne de þizofrenik bir vakýa örneði gösteriyorum þu sýralar.

Sessizliðime gömülmekten býktým. Saatlerdir konuþmamanýn bunalýmý her tarafýmý sardý da sizlerin haberi yoktur.
Ne dostlarýmýn beni konuþturmak, buna son vermek için çabalarýnýn da tükenmesi belki akþam güneþinin ardýndan görünmeyiþimdendir.

Siliniyorum bir bir karelerin izinden, belki de kareleniyorum. Ama ben silinmeyi arzu eder gibiyim. Kayýtlara geçiriliyorum.
Farkýnda mýsýnýz?

Farkýnda deðilsinizdir. Farkýna varmanýz için, ya bir güneþ batýmýnda olmalýyým. Yada gözlerinizde özel tarayýcýlar olmalý.

Ýnsanlarýn nelere ihtiyacý oluyor ...

müzik seti, bilgisayar, telefon(cep), vcd, sinevizyon, seskayýt cihazý, cd, kaset, rotring kalem...

Bunlar içinde bire kara kaplý emanet aldýðým not defterimi, birde beðenilmeyip de çöpe atýlan kalemimi verin bana ...

Sizlere bunlarýn hepsini yeniden kazandýrayým...

Sizden kaybettirmek de benim elimdedir...

Yine asýl önemli olan, kalemdir dostlar...

Zahire  öncelikle bir kendimden birde  baþkasýndan bir kesit sunacaðým.

Piri orada da herkes bulmaya çalýþýyor. Aslýnda herkesin aradýðý falan filan da yok. Sadece adamýn biri ailesiyle arýyor. Onlar araya dursun. Piri orada da gören sadece refika diðer görenler varsa bile pirliðinden habersiz. Ve arayanlara kýlavuz olacak da o. Ve arama yoðunlaþmakta. O anda piri dalgýn dalgýn yürürken bende görüyorum. Ona elimde üç dört kibritin olduðu kibrit kutusunu üzerine fýrlatmama sebebiyet onca seslenmelerimi kalabalýðýn içinde duymamasýydý. Ama fýrlatmak yerine yanýna gitmek nedense hiç aklýma gelmemiþti. Onu ayný anda refika de görerek birlikte kantine yönlendirmeye çalýþýyoruz. Ve kapýdan girmesiyle bir ses yükselir. Ve kapýdan girmesiyle bir ses yükselir...

-gel kýz buraya(tarzý ne kadar kabada olsa gizli bir edep vardýr. Herkesin anlayamadýðý.)

 Pir bu sesi duyar duymaz daha bir yönelir içeriye. Belki de yönelmesi gerektiðindendir.ve ben refika ile masanýn bir kenarýnda otururken zahir de karþý tarafý dolduruyor. Ve bitiþik þekilde duran masada bir çift ve kaybolan görüntülerden anlaþýlan kadar bir yoðunluk la birlikte çiftin karþýsýnda pir oturur. Çiftin nikah ahdi için piri beklediði aþikar. Ama pir bir ses beklemektedir. O ses yine zahirden gelir. Ve pir bir nikah kýymak için duasýný öyle bir yapar ki... 

öyle  yavaþ yavaþ dökülmektedir ki dudaðýndan kelimeler bulunulan yerin kantinde olsa bir manevi bir þeyhin mezarýndan gelircesine bir huzur dolmakta içeriye...

 Ýþte bu andan itibaren akit bitmiþ midir yoksa herkes akit ile birlikte daðýldý mý onuda bilmem ama ben yalnýz bir þekilde memlekete döndüðüm kesin olarak ve dönüþte uçarak...

Þimdi de bir alýntý

“bir zamanlar çuang tzu düþünde kelebek olduðunu görmüþ. Bir kelebekten baþka bir þey olduðunu hiçbir zaman bilmeden, çiçekten çiçeðe uçmakla yetiniyormuþ. Birden uyanmýþ ve þaþarak görmüþ ki, kendisi çuang tzu’dur. Ama gerçekte tzu’dur da kelebek olduðunu düþlemiþ midir; yoksa bir kelebektir de tzu olduðunu olduðunu þimdi yalnýzca düþlemekte midir; bu konuda emin olmak zormuþ.”

(matsuo kinsaku’nun bir haiku þiirine açýklamadan..”

“Tükür dünyanýn yüzüne, tükür! Hantal bir blöften baþka bir þey deðil o. Bilge alçakgönüllüler gibi vakarla, yaþayýþýnýn sana bahþettiði çekingenlikle ve edeple tükür. Dünyanýn-bir tanesi dýþýndaki-gerçeklerini bir keþiþ yaþamýyla aþaðýlayýp kendinden uzaklaþtýrmadan onu tamamen ele geçirmen imkansýzdýr.”(selahattin yusuf)

"gah çýkarým gökyüzüne
seyrederim alemi
gah inerim yeryüzüne
seyreder alem beni"

Sözlerime baþlama sancýsý içindeyim. Bu sancý eþliðinde yazmaya çalýþtýðým her ne kadar ben isede, benin olmadýðý bir yazý olma savaþýný vermeye çalýþacaðým. Çünkü benim sözlerimin denildiði gibi, sözler içinde yeri, söylenenden farklý olacak. Söylemeye çalýþtýðým, aslýnda söylemeye çalýþmamakla daha muteber bir durum üzerine yazýlmýþ olacak.

Ýþte bu çeliþkiler içinde söylenecek her söz beni ne sana teslim edecek, ne de senden tamamýyla uzaklaþtýracak. Bu dilimin altýnda bir bakla hüviyetinde kesinlikle deðil. Sözü söyleyecek olan ben miyim? Bunu söyleyecek ben isem, elbette bu sözü yemeliyim. Hazmedecek kadar dirayetli olmalýyým.

Týpký sinirlerimi bozan, karlarýn erimesiyle oluþan balçýk misali yollarda yürümeye katlanan bensem, sözün muhatabýda bu söz karþýsýnda bu yola dahil olmalý.

Yürümeye çalýþan bebek misali yol almalýyým ki zatý aliniz bu durumdan þikayetçi olmayasýnýz. Bu tamamýyla tek kiþilik bir oyundan ziyade, karþýlýklý olmayý gerektiriyor. Yolun bir ucunda sen ve bir ucunda malum sözün sahibi hüviyetindeki benim.

Tek kelimeyle sýkýntý içinde olduðumu belirtmeliyim. sözümü söyleme cesaretini senden alarak biraz uzanýyorum gökyüzüne doðru. Ýþte sana söz söylemeye hak kazanýr durumdayým. artýk bütün sözleri söylesemde kurtulsam diyorum. Sancýdan kurtulmalýyým artýk. Ha kurtuldum ha kurtulacaðým derken, bütün zeka hücrelerimi zorlayan durumu oluþturup bundan vazgeçiyorum.

Zeka hücrelerimi bu kadar etkileyen durum, kendimi yeryüzüne indirememekte odaklanýyor. Büyük bir sýkýntý ile karþý koymaya çakýþsam da nafile. Böylece ne sözlerimi söyleyebiliyorum. Ne de yeryüzüne inebiliyorum.

Bir filmin en güzel karesi misali burada duruyorum. Ve soruyorum sizlere ne olacak


Selametle