göğsümün koridorlarında
göğsümün koridorlarında
kalp kapakcıklarımda
bir intihar komandosu gibi sessizce
nefes alıp verirken
suskun ve uykusuz bir yüzü hatırlatırcasına bakarken
anlarsın bir gün niçin atladığımı bildiğim soruları yanıtlamadan
anlarsın niçin atladığımı
bir nehrin sopsoğuk girdaplı sularına
bu şehri bırakıp gidiyorum
dönmem
ve içimde intihar komandoları
çarşaflı ve peçeli
bir hülyaydın sen vavın dudağında
geldik çek artık pimi!
son durak inmeli!
atlar doğrudur
yanlış olan para sanırım!
güzel seyler olacak!
0 yorum yazılmıştır
