...
Cuma, Ekim 30, 2009 · Kategori: ebubekir aksu
Bu kez ayağıma tükürdüğümü ,
Bana anlatan şehrin sessizliği oldu.
Babasını rahmete gömmüş , sessizce.
Yorgundu.
Onsuz uyuyamıyordu.
Bana anlatan , yalnızlığın sessizliği oldu.
Canına susadığında , güçlüydü.
Kristalden olma , ruhumdan doğma bir kanı içebilirdi.
Bu kez dibine sessizce damlayan ; bu baloda Azrail kılığına bürünmüş Azrail’di.
Bir bardakta bir canı sessizce aldı.
Bana anlatan ,
Sessizce verilen son nefesler
GÜZEL ŞEYLER OLACAK!
Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır
